Verhaal opslaanBewaar dit verhaalVerhaal opslaanBewaar dit verhaalEr bestaan enkele stereotypen overeetstoornissendie voor altijd in de publieke opinie zijn blijven hangen – ze treffen namelijk alleen blanke vrouwen en tieners of twintigers. De realiteit ziet er echter heel anders uit: mensen van alle leeftijden, raciale en etnische achtergronden en geslachten kunnen deze ontwikkelen, en dat doen ze ook. En hoewel het risico op eetstoornissen inderdaad stijgt na de puberteit, kan er jaren later een tweede golf komenperimenopauzede overgangsperiode (meestal beginnend rond je veertigste) waarin de oestrogeenspiegels dalen en je voortplantingssysteem zich voorbereidt op de menopauze.
Studies schattendat tussen 2% en 7,7% van de vrouwen van 40 jaar en ouder voldoet aan de criteria om gediagnosticeerd te worden met een eetstoornis, waaronder anorexia, boulimia en eetbuistoornis; en tot 13% van de vrouwen van 50 jaar en ouder ervaart ten minste één symptoom van een eetstoornis. Vele anderen kampen met een slecht lichaamsbeeld en ongeordend eten, waarbij ze hun toevlucht nemen tot gewichtsbeheersingstactieken zoals het overslaan van maaltijden, het obsessief sporten of het misbruiken van laxeermiddelen.
De menopauze en perimenopauze zijn tijden waarin mensen hun lichaam anders ervaren en ook omgaan met de stress van het middelbare levenDoreen Marshall PhDeen psycholoog en CEO van de non-profit National Eating Disorders Association (NEDA) vertelt SELF. Dat kan uw kwetsbaarheid voor eetstoornissen vergroten.
Hier volgt een overzicht van de redenen waarom eetstoornissen kunnen en zullen optreden tijdens de perimenopauze, en enkele manieren waarop u door deze uitdagende periode kunt navigeren.
Een eetstoornis op middelbare leeftijd kan een terugval zijn of iets geheel nieuws voor u.
Wanneer mensen tijdens de perimenopauze een eetstoornis ontwikkelen, is het vaak een terugval van een aandoening die ze eerder in hun leven haddenCynthia Bulik PhDvertelt een hoogleraar eetstoornissen aan de Universiteit van North Carolina in Chapel Hill aan SELF. In andere gevallen zegt ze dat mensen al jaren last hebben van smeulende symptomen en dat de perimenopauze het omslagpunt is. Maar voor sommige mensen zegt dr. Bulik dat dit de eerste keer is dat ze met een ernstige situatie te maken krijgenproblemen rond het lichaamsbeelden eten. Met andere woorden: het kan iedereen overkomen.
Even terzijde: je lichaam doet dat ooknietJe moet er op een bepaalde manier uitzien voordat je een eetstoornis hebt. Slechts ongeveer 6% van de mensen met deze aandoeningen heeft feitelijk een medisch ondergewicht, zegt Dr. Marshall.
De emotionele achtbaan van de perimenopauze kan verstoord eetgedrag aanwakkeren.
De perimenopauze begint meestal halverwege de veertig en duurt vier tot acht jaar. Zoals dr. Bulik opmerkt, is dit ook een tijd waarin vrouwen met veel rollen kunnen jongleren (carrière van kinderen, ouder wordende ouders).die ondersteuning nodig hebben) en/of omgaan met grote veranderingen in het leven (de lege nest-scheiding).verlies van een ouder). Dit soort stressoren kunnen samengaan en problemen met het lichaamsbeeld of symptomen van eetstoornissen veroorzaken of verergeren.
Tegelijkertijd kan de hormonale verandering van de perimenopauze een grote impact hebben op de geestelijke gezondheidstemmingswisselingeninclusief depressie die in deze periode vaak voorkomt. Eetstoornissen Dr. Marshall zegt dat ze vaak samengaan met depressie of anderegeestelijke gezondheidsproblemen. Voor sommige mensen kan een depressie bijvoorbeeld de ontwikkeling (of terugval) van een eetstoornis aanwakkeren.
Onderzoekers theoretiseren ook dat deafname van oestrogeentijdens de perimenopauze en de reactie van het lichaam daarop kan specifiek eetstoornissen helpen veroorzaken. Dat is gedeeltelijk gebaseerd op de wetenschap dat het risico op eetstoornissen toeneemt nadat de puberteit en oestrogeenveranderingen hebben plaatsgevondenal lang vermoedals één verklaring (van vele).
Uw veranderende lichaamsvorm kan bijdragen aan problemen met het lichaamsbeeld.
Dr. Bulik zegt dat veel vrouwen verblind worden door één veel voorkomende verandering tijdens de perimenopauze: je lichaam gaat meer vet rond je middel opslaan. Ook dat is op zijn minst gedeeltelijk te danken aan de dalende oestrogeenspiegels – en het kan zelfs gebeuren als je eet en traint zoals je altijd hebt gedaan.Mary Rosser MD PhDeen assistent-professor in de gezondheid van vrouwen aan het Columbia University Irving Medical Center in New York City vertelt SELF.
Veel vrouwen voelen zich ontmoedigd door dit specifieke feit. Het is een van de dingen die ik de hele tijd hoor als Dr. Bulik zegt. ‘Ik had geen idee dat mijn taille zo veel zou veranderen. Nu moet ik mijn hele broek uitgooien en nieuwe spullen kopen.’ Dat kan voor sommige mensen een trigger zijn, voegt ze eraan toespeciaalals ze niet voorbereid zijn. Volgens onderzoek ervaart maar liefst 73% van de vrouwen op middelbare leeftijd ontevredenheid over hun gewicht – en het is een belangrijke risicofactor voor een eetstoornis.
Dr. Rosser is het daarmee eens en merkt op dat er veel patiënten naar haar toe zijn gekomen die van streek zijn door deze nieuwe buikvorm. Het kan het zelfvertrouwen van mensen echt aantasten, zegt ze.
Dan zijn er de opvliegers en het slaapverlies...
Terwijl u door de perimenopauze gaat, kunt u last krijgen van een hele reeks symptomen, zoalsopvliegers nachtelijk zwetenslechte slaap, vaginale droogheid en/of gewrichts- en spierpijn. Kortom, je voelt je misschien fysiek en mentaal behoorlijk belabberd – en hebt geen energie meer die je nodig hebt om te sporten, benadrukt Dr. Rosser. Dat kan sommige mensen gevangen houden in een cyclus van vermoeidheid, veranderingen in de lichaamsvorm en steeds negatievere gevoelens jegens zichzelf.
Uit onderzoek blijkt dat er een verband bestaat tussen de ernst van de symptomen van de perimenopauze/menopauze en het risico op een eetstoornis: vrouwen met meer (of ergere) symptomen hebben meer kans op een eetstoornis.negatief lichaamsbeeldof tenminsteenkele symptomenvan een eetstoornis.
Tot overmaat van ramp zegt de samenleving dat je niet ouder mag worden.
Zoals Dr. Marshall het stelt: De realiteit is dat ons lichaam gedurende ons hele leven verandert. Toch worden vooral vrouwen gebombardeerd met berichten die hen vertellen dat fysieke verandering niet oké is. Er is een buitensporige druk die volgens Dr. Marshall op vrouwen wordt uitgeoefend om bevroren te blijven als hun twintig- of dertigers-zelf. Er kan volgens deskundigen een reële angst bestaan om onzichtbaar of zelfs vervangen te worden – op het werk of door een partner – en dat kan het vuur van de eetstoornis nog verder aanwakkeren.
Uit onderzoek blijkt dat sociale media een gevarenzone kunnen zijn voor mensen die geneigd zijn zichzelf tegen anderen te beoordelen. In éénstudievan de vrouwen tussen de 40 en 63 jaar rapporteerden degenen die de neiging hadden om te vergelijken en te wanhopen tijdens het scrollen vaker verstoorde eetsymptomen.
Neem stappen om jezelf te bufferen en krijg hulp wanneer je die nodig hebt.
Eetstoornissen zijn lastige dingen met meerdere factoren die hieraan bijdragen. Dus hoewel er niet per se één ding is dat u kunt doen om te voorkomen dat u er een volledig ontwikkelt, zijn er wel enkele dingen die u kunt proberen om positief te blijven over uw veranderende lichaam en de mentale en emotionele tol van deze moeilijke overgang te verzachten.
- Waarom 30 jaar niet te jong is om aan de menopauze te denken en je daarop voor te bereiden
- 7 vrouwen delen hun tips voor het omgaan met symptomen van de perimenopauze
- 15 waarschuwingssignalen dat u mogelijk te weinig brandstof krijgt tijdens uw trainingen
Als dat nachtelijk zweten is of zoperimenopauze symptomenzijn meer dan doe-het-zelf-trucs, neem dan contact op met uw arts. Er zijn manieren om de symptomen te beheersen, zegt Dr. Rosser, waaronder hormonale en niet-hormonale therapieën.
Als u ten slotte denkt dat u inderdaad met een eetstoornis worstelt, is er hulp beschikbaar. Eén optie die Dr. Marshall zegt is om degratis screeningtoolop de website van NEDA. Het geeft u een beter idee van waar u aan toe bent en een startpunt voor een gesprek met uw arts. Print het uit en geef het aan uw arts en zeg: ‘Dit is wat er voor mij gebeurt’, stelt Dr. Marshall voor.
Als alternatief zegt Dr. Bulik dat je rechtstreeks naar een psycholoog kunt gaan die zich op dit gebied richt (vaak is een verwijzing niet nodig, merkt ze op). NED heeftbronnenvoor het vinden van eetstoornisspecialisten bij u in de buurt of online. En als de eerste aanbieder die u probeert niet goed bij u past, geef dan niet op.
Blijf op de deur kloppen totdat je iemand vindt die je door deze transitie kan begeleiden, zegt Dr. Bulik. Dat verdienen we allemaal.
Als u of iemand die u kent een eetstoornis heeft, is er hulp beschikbaar. U kunt contact opnemen met de volledig bemande hulplijn van de Alliance for Eating Disorders op 1-866-662-1235 of bezoekhun websitevoor extra ondersteuning.
Verwant:
Ontvang meer van de geweldige servicejournalistiek van SELF rechtstreeks in uw inbox .
